Petitie tegen het bewind van Poetin

Sinds vrijdag 12 maart 2010 wordt er een petitie verspreid in Rusland, ondermeer via Internet, waarin gevraagd wordt om het vertrek van Poetin. Poetin zou volgens de oproep in het land alles vernield hebben wat er te vernielen valt en het opstappen van Poetin is een eerste, maar noodzakelijke stap naar een nieuw, vrij Rusland.

De petitie is al door veel prominenten ondertekend. Eerste ondertekenaar was Jelena Bonner, weduwe van Andrey Sacharov, onderscheiden mensenrechtenactiviste. Andere ondertekenaars zijn ondermeer Vladimir Boekovsky, dissident uit de jaren 70, en alle belangrijke figuren van de Russische oppositie. Hier de Nederlandse vertaling van de petitie:
 

"Oproep
Burgers van Rusland! Het besef dat de heersende elite ons land op een historisch dood spoor heeft gebracht noodzaakt ons om deze oproep te publiceren.
Met het afgeven van vrijwel ongelimiteerde macht door de Familie (=Jeltsin), die daarmee probeerde garanties te krijgen voor haar eigen veiligheid, aan een man van twijfelachtige reputatie, die zich noch door talent, noch door de vereiste beroeps-en levenservaring onderscheidde, heeft voorspelbaar geleid tot een ernstige degradatie van alle overheidsinstellingen. De noodzaak voor verandering wordt zelfs gevoeld door een aanzienlijk deel van de heersende "elite", zoals bleek uit de luide reacties op het sensationele opus "Rusland, vooruit!". (van Medvedev). Echter, het ontwerp van Medvedevs "modernisering" is duidelijk alleen voor de show en heeft als het enige doel – het decor te veranderen, maar verder het instandhouden van het karakter van de autoritaire kleptocratie van het regime.
We stellen dat de heersende sociaal-politieke structuur die Rusland heeft vernietigd en nu wordt opgelegd aan de burgers van ons land, een architect, conservator en restaurator in één persoon heeft. Zijn naam - Vladimir Poetin. We stellen dat in het Rusland van vandaag geen essentiële hervormingen kunnen worden doorgevoerd zolang Poetin de echte macht in het land controleert.
We verklaren dat met de ontmanteling van het Poetin-regime, en de terugkeer van het land op de weg van de democratische ontwikkeling alleen kan worden begonnen door het aan Poetin ontnemen van de controle over alle niveaus van staat en samenleving. We stellen dat tijdens de jaren van zijn bewind Poetin het symbool is geworden van een corrupt en onvoorspelbaar geworden land dat zonder mededogen is in de behandeling van haar eigen bevolking. Het is een land waar de burgers geen rechten hebben en voor een groot deel in armoede verkeren. Het is een land zonder idealen en zonder toekomst.
Wanneer, zoals propagandisten van het Kremlin graag herhalen, Rusland onder Jeltsin op haar knieën lag, dan is onder Poetin en zijn handlangers haar gezicht in het vuil geduwd. In de modder van minachting van het gezag voor niet alleen de rechten en vrijheden van het individu, maar voor het menselijk leven zelf.
In de modder van een valse en hulpeloze imitatie van politieke en sociale instellingen - van het bureaucratische fantoom "Verenigd Rusland" tot de op nazi's gelijkende Poetin-jeugd. In de vuiligheid van een televisie obscurantisme dat de ziel en geest vervormt, waardoor een van de meest ontwikkelde landen in de wereld veranderd wordt in een massa die spiritualiteit en moreel mist. In de modder van de totale diefstal en corruptie die voortvloeit uit de top van de macht van Rusland. Zonder Poetin in het Kremlin zou zijn eigen naaste kring van miljardairs - Abramovitsj, Timchenko, Kovalchuk, Rothenberg- niet bestaan. Noch zou er een parasitaire kring van vrienden in staatsondernemingen zijn - deze zwarte gaten van de economie van Rusland.
Terwijl hij zijn klim naar de macht begon met zijn epische verklaring over "afval in de plee" heeft Poetin bijna elf jaar dit veelzijdige "instrument" van zijn bestuur gebruikt, dat bijzonder effectief is gebleken in de betrekkingen met politieke tegenstanders en zakelijke concurrenten.
Elke politieke, sociale of economische onenigheid wordt onmiddellijk onderdrukt: in het beste geval door administratieve beperkingen, maar vaak door de oproerpolitie met wapenstokken, criminele intimidatie, fysiek geweld en zelfs moord. Poetin heeft bewezen dat hij bereid is zijn persoonlijke tegenstanders met alle beschikbare middelen te vernietigen.
Gedurende de tijd dat Poetin op de top van de staatsmacht zat is alles dat vernield kon worden vernield. Hervormingen van de pensioenen en het bestuur zijn ongedaan gemaakt. Hervormingen zijn er niet gekomen in het leger, bij de inlichtingendiensten, bij de rechtshandhaving en justitiële systemen. In een erbarmelijke staat blijft de nationale gezondheidszorg. De achteruitgang van onderwijs en wetenschap, die werd uitbesteed aan de genade van de coöperatie "Ozero", heeft een zodanig niveau bereikt dat als 'titanen' van Ruslands wetenschappelijk denken mensen als Petrik en Gryzlov moeten worden beschouwd.
Tien hele jaren zijn er verloren gegaan, jaren waarin de hausse van de prijzen voor koolwaterstoffen en metalen zou kunnen worden gebruikt om het land te moderniseren en de structurele veranderingen in de economie door te voeren. Daarom is de klap van de wereldcrisis zo zwaar voor Rusland, en het is nog lang niet voorbij voor ons.
Als de aangewezen opvolger van Jeltsin was Poetin niet alleen niet in staat de fatale fouten van zijn voorganger te corrigeren en de Kaukasische brand te doven, maar zijn politiek bracht dat conflict naar een nieuw niveau dat in staat is de integriteit van het land te ondermijnen. De "Koersk", het "Nord-Ost-theater”, Beslan, de tienduizenden die werden gedood in de moorddadige tweede Kaukasische oorlog, de duizenden die hun leven verloren bij door de mens veroorzaakte rampen, de ouderen en gehandicapten, verbrand in verpleeghuizen die niet geschikt zijn voor menselijke bewoning, de tientallen vermoorde journalisten, mensenrechtenactivisten, politieke tegenstanders en gewoon slachtoffers van een sadistische, wetteloze politie – het zijn allemaal de grafstenen van de tijd van het bewind van Poetin. Dan zijn er de onopgeloste geheimen van het Poetin-regime: de inval van Basajev in Dagestan (1999), de bomaanslagen op huizenblokken in Moskou en Volgodonsk, de zogenaamde "oefening" in Rjazan.
Mensen zijn allang gestopt met zich te verbazen over het gebrek aan strategisch denken van Poetin. Hij is niet in staat om te anticiperen op hoe de wereld er in tien of vijftien jaar uit zal zien, welke plaats in deze veranderende wereld Rusland zal moeten en kunnen innemen. Hij is niet in staat om de echte bedreigingen en risico's voor het land te beoordelen, en dus niet in een positie om mogelijke stappen juist te plannen of potentiële bondgenoten en tegenstanders te identificeren.
Een levendige illustratie van een dergelijk kortzichtig beleid is de recente capitulatie overeenkomst met China, waarin Poetin met gemak het Russische Verre Oosten en Oost-Siberië van de kaart veegde. Een verder gebrek aan inzicht in de toekomst wordt aangetoond door Poetin's maniakale passie voor de aanleg van gasleidingen in alle mogelijke en onmogelijke richtingen; zijn initiatieven voor ambitieuze, dure projecten (zoals de Sotsji Olympische Spelen of een brug naar het eiland Russky) die absoluut fout zijn in een land, waar een groot deel van de bevolking leeft onder de armoedegrens.
Met een tijdelijke verhuizing van de presidentiële zetel naar het appartement van de premier en het verlaten in het Kremlin op een gehoorzame plaatsvervanger van zijn eigen "bloedgroep" - een moderne Simeon Bekbulatovich - heeft Poetin een openlijk anti-constitutioneel ontwerp gecreëerd voor een levenslang bewind over het land. Het is duidelijk dat Poetin nooit vrijwillig afstand zal doen van de macht in Rusland. Zijn vastberadenheid om een leven lang te heersen is niet zozeer gedreven door een dorst naar macht zelf, maar door de angst voor de aansprakelijkheid voor zijn daden. Voor de bevolking van Rusland is dat vernederend, maar voor het land dodelijk gevaarlijk om een heerser als Poetin te hebben. Dit is een kruis dat Rusland niet kan blijven dragen.
Wanneer de Poetinkliek de grond onder haar voeten voelt wegzakken kan op elk moment de gerichte repressie omslaan in massarepressie. Wij waarschuwen de rechtshandhavings- en veiligheidsdiensten niet tegen hun eigen volk op te treden, geen strafrechtelijke bevelen van corrupte overheidsambtenaren op te volgen, als ze je opdragen ons te doden uit naam van Poetin, Sechin en Deripaska:
Nu moet de nationale eis voor demonstraties van Vladivostok tot Kaliningrad worden "Poetin moet opstappen” ! Om ons te verlossen van het Poetinisme is dat de eerste, maar noodzakelijke stap naar een nieuw, vrij Rusland."

(vertaald uit het Russisch door INSUDOK)