Presidentsverkiezingen 14 maart 2004
Wie zijn de kandidaten?

1. Vladimir Putin. De zittende president, formeel partijloos, maar sterk sympathiserend met Een Rusland, ook wel de 'Kremlinpartij'genoemd.
Diende in de Eerste Hoofdafdeling van de KGB van de Sovjet-Unie (buitenlandse inlichtingendienst), vanaf 1985 in de Duitse Democratische Republiek (DDR). Werd na terugkeer in Rusland adviseur van Anatolij Sobtsjak, voorzitter van de Opperste Sovjet ('burgemeester') van Leningrad (nu Sint Petersburg). Vanaf 1994 eerste plaatsvervangend voorzitter van het stadsbestuur van Sint Petersburg, voorzitter van het Comité voor buitenlandse contacten. Werd in 1996 benoemd als plaatsvervangend hoofd van het kabinet van de president van de Russische Federatie. Werd in juli 1998 direkteur van de FSB (opvolger van de KGB) en in augustus 1999 voorzitter van de regering van de Russische Federatie. Op 31 december 1999 trad de eerste president van de Russische Federatie, Boris Jeltsin, af en benoemde Putin tot opvolger. Tot de presidentsverkiezingen van 2000 vervulde Putin de rol van staatshoofd, daarna van president.

2. Irina Khakamada. Voorzitter van de partij SPS (Unie van Rechtse Krachten). Studeerde af aan de economische faculteit van de Universiteit 'Vriendschap der Volkeren'in Moskou. Was afgevaardigde in de Staatsdoema (het Russisch parlement). Stond in 1999 aan het hoofd van het Instituut voor ontwikkeling van het ondernemerschap. Van januari tot juni 2000 lid van de parlementscommissie voor budget en belastingen en voorzitter van de commissie ter bescherming van de rechten van investeerders. Werd in juni 2000 gekozen tot plaatsvervangend voorzitter van het parlement.

3. Viktor Gerasjtsjenko. Kandidaat van de Partij 'Russische Regio's'. Een van de leiders van het blok 'Rodina' ('Vaderland'), doctor in de economische wetenschappen, professor, het vroegere hoofd van de Centrale Bank van de Russische Federatie. Na zijn afstuderen aan het Moskous Financieel Instituut in 1960 werd hij tewerkgesteld bij de Staatsbank van de Sovjet-Unie. In 1965 leidde hij de eerste buitenlandse Sovjetbank, de Moskouse Volksbank. Sinds 1972 een van de leiders van de Vnesjtorgbank (Buitenlandse Handelsbank) van de Sovjet-Unie. In 1991 benoemd tot president van de Staatsbank van de Russische Federatie. Van 1992-1994 en 1998-2002 hoofd van de Centrale Bank van Rusland.

4. Vladimir Bryntsalov. Onafhankelijke kandidaat. President-direkteur van het farmaceutische concern 'Ferejn'. Studeerde af aan het Polytechnisch Instituut van Novotsjerkassk. Werd in 1995 in het Russisch parlement gekozen in het blok Ivan Rybkin. Sloot zich daarna aan bij de partij Óns Huis - Rusland' (NDR) van premier Tsjernomyrdin. Lid van de commissie voor gezondheidszorg. Nam ook in 1996 deel aan de presidentsverkiezingen in de Russische Federatie. In datzelfde jaar werd Bryntsalov leider van de door hem gevormde Russische Socialistische Partij. Sloot zich in het parlement aan bij de Groep van Volksafgevaardigden. Sinds juli 2003 is hij evenwel lid van Eén Rusland (de Kremlinpartij).

5. Oleg Malyshkin. Kandidaat van de Liberaal-Democratische Partij LDPR, beter bekend als de 'partij van Zhirinovsky'. Leidde in de LDPR de bewakingsdienst van Zhirinovsky en trad op als zijn bodyguard. Werd in 1997 gekozen tot hoofd van de administratie van het Tatsinsk-rayon van Rostov-oblast, maar kon zich in 2001 niet laten registreren als kandidaat voor nieuwe verkiezingen. Na terugkeer in Moskou werd hij formeel benoemd tot eerste vice-voorzitter van de LDPR, maar feitelijk werd hij opnieuw bodyguard van Zhirinovsky. Hij werd 'beroemd' doordat hij op 21 november 2003 in het programma 'Het Vrije Woord' een vechtpartij begon. Aanleiding hiervan was de weigering van Yabloko-leider Grigorij Yavlinskij te antwoorden op vragen van de leider van de LDPR.

6. Nikolaj Kharitonov. Kandidaat van de KPRF (Communistische Partij van de Russische Federatie). Lid van de KPRF, kandidaat in de economische wetenschappen, verdienstelijk werker in de lichamelijke opvoeding. Van 1976 tot 1994 was hij direkteur van de sovchoz (staatsboerderij) 'Bolsjewiek' in Novosibirsk-oblast. Werd in 1993 in het parlement gekozen voor de Agrarische Partij van Rusland. In 1994-95 was hij plaatsvervangend fraktievoorzitter voor die partij in het parlement. Als gevolg van ruzie met Mikhail Lapsjin, leider van de Agrarische Partij, nam Kharitonov aan de parlementsverkiezingen van 1999 deel voor de KPRF en werd opnieuw gekozen.

7. Anzori Kikalishvili (Aksentjev) . Onafhankelijk kandidaat. De ondernemer Kikalishvili opereert in de politiek onder de naam Aksentjev, ter ere van zijn voorvaderen, zoals hij verklaarde. Diende in het Russisch garnizoen in Georgië. Onder zijn eigen naam leidde hij het cultureel programma "Olympiada-80" dat het Bolsjoj-theater en het Nationaal Olympisch Comité ondersteunde. Samen met de 'ondernemer'Otari Kvantrishvili (in werkelijkheid een hoge mafiabaas) vormde hij de associatatie 'XXIe Eeuw', die zich bezighield met de export van natuurlijke grondstoffen. Hij is voorzitter van de maatschappelijk-politieke organisatie "Al-Russische Politieke Partij van het Volk" (VPPN) en stelde zich ook in 2000 al kandidaat bij de presidentsverkiezingen.

8. Ivan Rybkin. Onafhankelijk kandidaat. Voorzitter van de partij "Liberaal Rusland" (van de in Londen in ballingschap verblijvende oligarch Boris Berezovsky). Aan het begin van de jaren 90 was Rybkin vice-voorzitter van de Socialistische Arbeiderspartij (SPT) en daarna plaatsvervangend voorzitter van het Centraal Comité van de KPRF. Sinds januari 1994 lid van de Agrarische Partij. Vanaf juni 1995 voorzitter van de maatschappelijke vereniging "Regio's van Rusland" en sinds 1996 voorzitter van de Socialistische Partij van Rusland (SPR). Voormalig secretaris van de Veiligheidsraad van de Russische Federatie en plaatsvervangend regeringsvoorzitter. Bovendien vertegenwoordiger van de president van de Russische Federatie in staatszaken van het Gemenebest van Onafhankelijke Staten (GOS).

9. Sergej Mironov. Kandidaat voor de Russische partij "Leven". Hoofd van de Federatieraad (1e Kamer) van de Russische Federatie, voorzitter van zijn partij. Afgestudeerd aan het Leningrads Mijnbouwinstituut en de Technische Universiteit van Sint Petersburg. Was achtereenvolgens als geofysicus werkzaam in de Mongoolse Volksrepubliek en directeur van de bouwcorporatie "Renaissance van Sint Petersburg". Werd in juni 2001 gekozen tot lid van de Federatieraad als afgevaardigde van Sint Petersburg en sinds december van dat jaar is hij voorzitter van de Federatieraad. Vanaf juni 2002 is hij leider van de Russische Partij "Leven".

10. Sergej Glazev. Onafhankelijk kandidaat. Voorzitter van het blok "Rodina" ("Vaderland"). Studeerde af aan de Moskouse Staatsuniversiteit met als specialisatie econoom-cyberneticus. Sinds 2000 corresponderend lid van de Russische Academie van Wetenschappen. In 1991 werd hij eerste plaatsvervangend minister, en in 1992 minister van buitenlandse economische betrekkingen van de Russische Federatie. In 1994-95 voorzitter van het parlementscomité voor economische politiek. Van 1996-1999 chef van de analytische-informatieve dienst van de Federatieraad. Sinds maart 2003 voorzitter van de Russische maatschappelijke organisatie "Congres van Russische Gemeenschappen" (KRO, ooit geleid door generaal Lebed).