Onder de titel “Wie schrijft die blijft” kregen wij een e-mail van Lutske Bonsma met de vraag om mee te werken aan een boekje over Georgië en Armenië. Hieronder de tekst van de e-mail:
Beste Bas,
Ik heb je een tijdje geleden een mail gestuurd met de vraag of je een artikel voor een nieuwe uitgave van 'te gast in' wilde schrijven. Ondertussen begint het boekje steeds meer vorm te krijgen en ben ik nog op zoek naar een schrijver die een artikel over Armenie kan schrijven. Ik weet niet of jij Armenie goed kent? Heb je daar gereisd? Waarover zou je eventueel kunnen schrijven? Voor Georgie heb ik al genoeg auteurs.
Ken je de te gast in-landenboekjes? De boekjes bestaan uit artikelen die geschreven worden door schrijvers met verschillende achtergronden waardoor een breed beeld van het land ontstaat. Aan de hand van ontmoetingen/belevenissen van de schrijver wordt een beeld gegeven van het dagelijks leven in het land. Het is dus geen 'droge' opsomming van feiten. Wat Armenie betreft ziet het ernaaruit dat we een reisverhaal hebben, waarin een algemene indruk van het land gegeven wordt, een verhaal over het leven in Spitak (na de aardbeving) en een artikel over uitgaan in Yerevan. Als je het land goed kent, schiet jou wellicht een onderwerp te binnen, wat aanvullend zou kunnen zijn. We kunnen/willen geen artikelen over Nagorno Karabach publiceren i.v.m. de politieke gevoeligheid hiervan......mede omdat het boekje gesponsord wordt door de Nederlandse ambassade in Tbilisi.
Ik ben trouwens een freelance journalist en redacteur en werk regelmatig voor de uitgever van de te gast in boekjes. Naar aanleiding van mijn bezoek aan de Zuidelijke Kaukasus afgelopen zomer, gaan we een boekje over Georgie en Armenie samenstellen.
Als je wilt meewerken aan het boekje en ideeen hebt voor onderwerpen, dan hoor ik het graag van je. Mocht je zelf geen belangstelling hebben, maar een andere auteur weten, dan hoor ik dat ook graag. Uiteraard, ook als je vragen hebt.
Alvast gezellige kerstdagen en een gelukkig en gezond 2006 gewenst!!
Met vriendelijke groet,
Lutske Bonsma. (einde tekst van de e-mail)
Op het bovenstaande verzoek hebben wij als volgt gereageerd:
Sint Petersburg, 29 december 2005
Onder de titel “Wie schrijft die blijft” kregen wij een e-mail van Lutske Bonsma met de vraag om mee te werken aan een boekje over Georgië en Armenië.
In de toegezonden e-mail staat de strofe “we kunnen/willen geen artikelen over Nagorno Karabach publiceren... (...) mede omdat het boekje gesponsord wordt door de Nederlandse ambassade in Tbilisi”. In dezelfde e-mail noemt Lutske Bonsma zich “journalist”. Het feit dat een journalist zich al zelfcensuur gaat opleggen vanwege ‘sponsoring' door Nederlandse autoriteiten, in dit geval de ambassade in Tbilisi, is veelzeggend over het niveau van de inhoud van het boekje en de journalistieke opvattingen van Bonsma. Een dergelijke opvatting van de journalistiek strookt niet met onze politieke uitgangspunten en achten wij zeer verwerpelijk. Het is juist van groot belang om ongecensureerde informatie te geven over een gebied (de Zuidelijke Kaukasus) dat toch al speelbal is in een informatie-oorlog waarin informatie en desinformatie wapens zijn in een strijd die gevoerd wordt over de hoofden van de mensen die het echt aangaat: de bewoners van het gebied! Met het zich opleggen van zelfcensuur, zoals Bonsma voorstaat, wordt het recht op objectiviteit van de bewoners van de Zuidelijke Kaukasus geschonden en ook de lezer(es) van het boekje krijgt een subjectief beeld te zien. Aan dergelijke praktijken kunnen en willen wij niet meewerken!
INSUDOK, informatie- en dokumentatiecentrum over de voormalige Sovjet-Unie en de landen van het Gemenbest van Onafhankelijke Staten (GOS),
Bas van der Plas, coördinator.